ทีนี้ผมก็เลยลองถาม google ดู มีหลายร้านรับล้างแอร์เครื่องล่ะ 300-400 บาทบรรยายสรรคุณเสร็จทำอะไรบ้างผมก็เลยลองโทรหาสักเจ้านึง แจ้งล้างแอร์  3 ตัว 2 ตัวในร้านอีกตัวห้องนอน ทางร้านก็นัดหมาย 8 โมงเช้าวันรุ่งขึ้น

ช่างมาถึง3คนก็เปิดแอร์เช็กคอลย์ร้อน ถอดคอลย์เย็นทำความสะอาด สักพักพี่ ๆ น้ำยาแอร์พี่ขาด 40 ปอนด์ ปกติมันต้องเติมให้ ถึง 80 ปอนด์อ่ะพี่ แล้วปอนด์ล่ะเท่าไรล่ะ? ปอนด์ล่ะ 15 บาทครับ โอเคเติมเลยน้อง นี้แอร์ตัวที่ 1 แอร์ตัวที่สองขาดอีก 50 ปอนด์พี่ และตัวสุดท้ายขาด 25 ปอนด์ รวมค่าน้ำยาแอร์ 1725 บาท ค่าล้างแอร์ 3 ตัว ตัวล่ ะ400 รวม 1200 เบ็ดเสร็จจ่ายไป 2925 บาท

ที่นี้ผมก็รู้สึกแปลกๆ เหมือนโดนโกงยังไงไม่รู้เลยกลับมาถาม google ดูอีกที โอว์ววววว!!!!!!!เป็นจริงดังที่คิดไว้ผมโดนร้านแอร์โกง โกงยังไงนะเหรอเท่าที่ผมค้นหาได้ จริงอยากให้เครดิตนะแต่ลองค้นหาดูก็จะทราบเอง ผมยกตัวอย่างให้ดูนี้ที่นี้ก่อนล่ะกัน

หากช่างบอกคุณว่าน้ำยาแอร์คุณขาด คุณกำลังโดนหลอกแล้วเพราะว่าน้ำยาแอร์บ้านในระบบจะมี อยู่ 1 กก (2ปอนด์)เท่านั้นแล้วช่างมันเติมยังไงให้ได้ถ ึง 80 ปอนด์ แล้วปอนด์คืออะไร ปอนด์/ตารางนิ้ว เป็นหน่วยแรงดันไม่ใช่น้ำหนักช่างมักจะปล่อยน้ำยาแอร์แล้วบอกคุณว่าขาดไปเท่านั้นเ ท่านี้ แล้วคิดจำนวนปอนด์ราคาให้คุณเสร็จแต่เค้าเติมน้ำยาให ้คุณไม่ถึง 50 บาท เพราะว่ามันเติมได้แค่ 1 กก หรือ  2ปอนด์แ ละเท่าที่ทราบถังนึงก็แค่ 200 บาทน้ำยาแอร์กก.ล่ะ 100 บา ท และเปรียบเทียบก็เหมือนตู้เย็นที่มันยังเย็นได้ตลอดอ ยู่หลายปีโดยไม่ต้องเติมน้ำยาแอร์เลย <===อันนี้โดน

สรุปช่างแค่ถอดแล้วเอาน้ำมาฉีด ที่คอลย์ร้อน คอลย์เย็น แอร์ 3 ตัวโดนไปเกือบ 3 พัน ขำไม่ออกความรู้ผมมาจากประสบการณ์ ราคาแพงอีกแล้วครับท่าน เลยแจ้งเตือนเพื่อนๆให้ทราบกันเพราะจะให้ผมชี้ชัดว่า ร้านนี้ร้านนั้นคงไม่ดี(จริงๆแล้วก็อยากจะบอกนะ)แต่ผมเตือนในลักษณะกว้างๆดีกว่าเพราะช่างแอร์ส่วนใหญ ่มักจะหากินกันเช่นนี้ใครคิดจะล้างแอร์ฝากบอกต่อๆกันไปด้วยนะครับเพราะว่าผ มไม่อยากให้โดนหลอกกันอีก
จึงฝากเตือนมาด้วยใจจริง

ผมพักอาศัยอยู่กับน้องชายที่คอนโดแห่งหนึ่งแถวสาทร พักอยู่ชั้นที่ 9 ซื้อไว้และเข้ามาอยู่ตั้งแต่ปลายปี 2550 โดยที่แม่ พักอยู่ที่ชั้น 10 คอนโดเดียวกันกับผม จากหัวข้อเรื่องก็คงจะบอกได้ดีครับว่ามีอะไรได้เกิดขึ้นกับผมและน้องชายในเหตุการณ์ครั้งนี้ ขอท้าวความเกี่ยวกับเรื่องของตัวเองอีกสักหน่อยครับก่อนจะเข้าเรื่อง ตัวผมเองเป็นคนที่ค่อนข้างที่จะระมัดระวังในเรื่องของฟืนไฟมาโดยตลอด และค่อนข้างจะรอบคอบพอสมควร แต่ก็ไม่วายว่าเหตุการณ์ดังกล่าวจะเกิดขึ้นอย่างไม่คาดคิดมาก่อน

ในช่วงดึก คืนวันที 28 ก.ค. 2553 เวลาประมาณ 4.00 น. ซึ่งเป็นช่วงเวลาที่พวกเราส่วนใหญ่กำลังหลับสนิท แบบลึกสุด ๆ รวมทั้งผม และ น้องชายด้วย สักพักนึงผมเริ่มรู้สึกถึงความไม่ปกติที่เกิดขึ้น โดยผมรู้สึกได้ถึงกลิ่นไหม้โชยเข้ามาและทำให้ผมตื่นขึ้น และพยายามลุกจากที่นอนไปที่ประตูทางออกห้องนอนของผม เมื่อเปิดประตูออกมาก็ต้องพบกับสิ่งที่ไม่คาดฝัน กลุ่มควันหนา เขม่า และ ความร้อนก็พลันเข้าปะทะที่ใบหน้าผมอย่างจังจนผมต้องผงะถอยหลัง และ สูดเขม่าเข้าไปในปอดอย่างเต็มที่ และคิดในใจว่านี่มันไฟไหม้บ้านเรานี่หว่า ผมพยายามตั้งสติอีกครั้งเพื่อเข้าไปเคาะประตูห้องนอนของน้องชายที่อยู่ข้างๆ พร้อมตระโกนบอกว่า “ไฟไหม้ๆๆ รีบหาทางออก” หลังจากที่น้องชายได้ยินเสียงตะโกนของผม ก็เปิดประตูห้องนอนออกมาพร้อมก้มคลานต่ำออกมา จึงไม่ได้ประทะกับกลุ่มเขม่าที่ไหลกรูไปยังที่ๆมีอากาศอยู่ ซึ่งเป็นวิธีการที่ถูกต้องผิดกับทางผม ตอนนั้นยอมรับเลยหล่ะครับว่าตั้งสติได้ไม่มาก ในหัวพลันคิดได้แต่ว่า ต้องรีบไปบอกแม่ซึ่งพักอยู่ชั้น 10 ระหว่างนั้นผมเริ่มหมดแรงเนื่องจากสูดควันพิษเข้าไปเป็นจำนวนมาก และ ไม่สามารถมองเห็นได้ จนกระทั่งน้องชายผมคลานต่ำไปเปิดประตูทางออกได้สำเร็จ ซึ่งใช้เวลาไม่นานนัก แสงไฟเริ่มส่องเข้ามาทำให้ผมพอเห็นทางลาง ๆ จึงได้พยายามคลานต่ำเพื่อออกไปนอกห้องได้สำเร็จ จากนั้นจึงบอกกับน้องชายว่าผมจะขึ้นไปบอกแม่ให้หนีออกจากตัวอาคารก่อน โดยให้น้องชายไปหาถังดับเพลิง จึงได้แยกกันกับน้องชายเพื่อไปปลุกแม่ ระหว่างทางที่จะขึ้นไปชั้นบน ผมก็ตะโกนบอกตามทางเดินไปด้วยว่า “ไฟไหม้ๆๆ” เพื่อให้ห้องอื่นๆได้รับทราบ และ น้องชายก็วิ่งไปหาถังดับเพลิงและกดปุ่ม fire alarm เพื่อแจ้งเหตุไฟไหม้ พอไปถึงห้องแม่ผมก็ค่อยๆที่จะบอกให้แม่รับทราบถึงเหตุการณ์เพื่อไม่ให้ตกใจมาก และบอกให้เค้ารีบลงไปรอชั้นล่างด้านนอกอาคาร

หลังจากบอกแม่แล้วผมก็ย้อนกลับมาที่ห้องพัก ในความมืดจากเขม่าควันผมเห็นภาพได้เป็นลางๆว่าต้นเพลิงอยู่บริเวณท้ายห้องนั่งเล่น จึงตัดสินใจฝ่ากลุ่มเขม่าเข้าไปหมายจะสกัดเพลิงให้ได้ (นึกขึ้นมาได้ว่าบริเวณนั้นมีถังน้ำดื่ม sprinkle ที่เพิ่งสั่งมา เป็นถังบรรจุน้ำดื่มขนาดประมาณ 19 ลิตร) โดยกึ่งวิ่งกึ่งคลานกลับเข้าไปในที่เกิดเหตุเพื่อเลื่อนประตูด้านหลังออกให้สามารถระบายควันออกทางระเบียงอีกทาง เมื่อเปิดประตูได้ควันก็ทะลักออกไปนอกอาคารทำให้ผมมองเห็นต้นเพลิงได้ชัดมากขึ้น มันคือตู้เย็นนั่นเอง ไฟได้ลามขึ้นผนังด้านหลังตู้เย็น และ เพดานด้านบนตู้เย็น ผมรีบกลับเข้าไปและใช้น้ำดื่มในถังสาดเข้าดับเปลวไฟ ได้ประมาณครึ่งถังก็เริ่มหมดแรง จึงรีบคลานออกจากบริเวณต้นเพลิง ออกไปนอกห้องอีกครั้งหนึ่ง เมื่อออกมาถึงน้องชายของผมได้หิ้วถังดับเพลิงมาถึงหน้าห้องพอดี ผมจึงรีบช่วยกันแกะสลักของถังดับเพลิง และบอกให้น้องชายเข้าไปซ้ำอีกรอบเนื่องจากเพลิงยังคงลุกไหม้อยู่อย่างต่อเนื่อง น้องชายข้าพเจ้าได้เข้าไปฉีดผงดับเพลิงประมาณไม่เกิน 3 นาทีก็รีบวิ่งออกมา และบอกผมว่าดับได้แต่ยังไม่แน่ใจว่าจะสงบหรือยัง ผมและน้องชายรีบวิ่งไปที่ทางหนีไฟเพื่อสูดอากาศ และ รอสังเกตการณ์อีกประมาณ 5 นาที เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยของอาคารมาถึงที่เกิดเหตุ ผมจึงรีบวิ่งขึ้นไปดูแม่อีกครั้งเพื่อให้แน่ใจว่าแม่ออกจากห้องไปแล้ว หลังจากนั้นจึงรีบลงไปหาแม่ด้านล่าง และ ซักพักรถดับเพลิงก็มาถึง ผมและน้องชายเริ่มจะหมดสติ เนื่องจากสูดควันพิษเข้าไปเยอะมาก จึงถูกนำส่งห้องฉุกเฉินโรงพยาบาล BHN ในเวลาประมาณ 4.45 น

หลังจากผมและน้องชายไปถึงโรงพยาบาล ก็ได้รับการให้อ๊อกซิเจน พร้อมทั้งนำตัวไป x-ray ปอด และ อีกหลาย ขั้นตอน จนถึงเวลาประมาณ 6.30 น. ผมและน้องชายจึงได้เข้าห้องพัก จากนั้นผมได้รับแจ้งทางโทรศัพท์มือถือ (สิ่งเดียวที่คว้ามาได้) ว่าเจ้าหน้าที่ตำรวจ และ เจ้าหน้าที่กองพิสูจน์หลักฐานได้เข้ามาตรวจสอบที่เกิดเหตุ และ ได้แจ้งสาเหตุเบื้องต้นอย่างไม่เป็นทางการว่า ต้นเพลิงเกิดจากการทำงานที่ผิดปกติของคอมเพรสเซอร์ ของตู้เย็น จึงเป็นสาเหตุทำให้เกิดไฟลุกไหม้ขึ้น และลามไปยังส่วนต่างๆ ภายในห้องอย่างรวดเร็ว

ผมพักรักษาตัวอยู่ในโรงพยาบาลอยู่ 4 วัน พ่อและพี่สาวได้เข้าไปยังสถานที่เกิดเหตุพร้อมเจ้าหน้าที่จากบริษัทประกันอัคคีภัยเพื่อสำรวจความเสียหาย และ ถ่ายภาพในที่เกิดเหตุ รวมถึงข้าวของเครื่องใช้ในบริเวณต่างๆ ที่เสียหาย โดยเฉพาะตู้เย็นที่เป็นต้นตอของเหตุการณ์ทั้งหมด จากนั้นน้องชายผมซึ่งได้รับบาดเจ็บน้อยกว่าได้ออกจากโรงพยาบาลไปก่อน และ ได้ติดต่อบริษัทฯ เจ้าของผลิตภัณฑ์ ตู้เย็น เพื่อแจ้งให้ทางบริษัทฯ รับทราบและเข้ามาตรวจสอบ
ส่วนนี้สำคัญครับ หลังจากบริษัทฯ เข้าตรวจสอบตู้เย็นแล้ว ได้แจ้งขอนำสินค้ากลับไปโดยให้เหตุผลว่าจะนำกลับไปให้แผนก R&D ตรวจสอบหาสาเหตุ ซึ่งผมปฏิเสธที่จะให้นำตู้เย็นกลับไป เนื่องจากผมไม่แน่ใจในความโปร่งใสของบริษัทฯ หลังจากนั้นอีก 2 วัน ทางบริษัทฯ ก็พยายามติดต่อผมมาอีก โดยแจ้งว่าจะให้วิศวะกร เข้ามาตรวจสอบตู้เย็นอีกครั้ง และ ก็เป็นดังคาดครับทางวิศวะกรบริษัทฯ ก็ขอนำตู้เย็นกลับไปอีก และผมก็ปฎิเสธเป็นครั้งที่ 2 เหตุการ์ณนี้มีสิ่งที่เป็นข้อพึงระวังคือ การส่งมอบหลักฐานให้กับบริษัทผู้ผลิตนั้น จะทำให้การตรวจสอบของเจ้าหน้าที่กองพิสูจน์หลักฐาน และ หน่วยงานอื่น ๆ ที่เกี่ยวข้องไม่สมบูรณ์หากไม่ได้มีการร่วมกันตรวจสอบ

หลังจากผมออกจากโรงพยาบาลแล้ว ทางบริษัทฯ ตู้เย็น ก็ติดต่อขอให้ผมเข้าไปรับเอกสารหนังสือรับรองผลิตภัณฑ์สินค้าของบริษัทฯ ที่ได้รับความเสียหาย เนื่องจากบริษัทฯ ประกันอัคคีภัยขอให้เจ้าของผลิตภัณฑ์รับรองความเสียหาย สิ่งที่ผมจะเล่าต่อไปก็เป็นอีกส่วนที่สำคัญ สุดๆ คือความเจ้าเล่ห์เพทุบายของ บริษัทฯ ตู้เย็น เค้าพยายามให้ผมและน้องชายเซนต์รับรองเอกสารบางอย่าง ซึ่งเจ้าหน้าที่ฝ่ายกฎหมายเป็นผู้นำเอกสารมาให้ข้าพเจ้าและน้องชายเซนต์รับรอง โดยบริษัทฯแจ้งว่า เอกสารดังกล่าวเป็นเอกสารรับรองความเสียหายของผลิตภัณฑ์ และ แจ้งว่าผมและน้องชายต้องเซนต์รับรองเอกสารฉบับนี้ด้วย จากที่ผมอ่านดูรายละเอียดในเอกสารพบว่า มีความคลุมเคลือไม่ชัดเจนเนื่องจาก บริษัทฯ อื่น ๆ (เช่น Daikin, SB Furniture) ที่ส่งหนังสือรับรองความเสียหายให้ผมโดยไม่ต้องมีเอกสารที่ต้องเซนต์รับรองเหมือนของบริษัทฯ ตู้เย็น สิ่งที่ผมคาดเดาจากเหตุการณ์นี้คือ ทางบริษัทฯ ได้จัดเตรียมเอกสารคล้าย ๆ กับจะให้ผมเซนต์ยอมรับ อะไรบางอย่าง ซึ่งคิดว่าน่าจะใช้เป็นเอกสารในทางคดีความต่อไปหากมีการฟ้องร้อง โชคยังดีที่ผมและน้องชายไม่ได้เซนต์อะไรไป

ผมเริ่มคิดในใจว่าทำไมผมไม่ส่งเรื่องร้องเรียนกับ สคบ หละ หลังจากฉุกคิดขึ้นมาได้ก็รีบส่งเรื่องร้องเรียน สคบ ผ่านทาง website ในวันที่ 7 ส.ค. 2553 และ ได้นัดหมายเข้าส่งหลักฐานเพิ่มเติม ที่เกี่ยวข้องกับเหตุการ์ณที่เกิดขึ้น เช่น บันทึกประจำวัน หนังสือชี้แจงเหตุเพลิงไหม้ของ นิติบุคคลฯ รูปภาพในวันเกิดเหตุ ฯลฯ ในวันที่ 19 สิงหาคม 2553 ที่ สำนักงานคุ้มครองผู้บริโภค ศูนย์ราชการ แจ้งวัฒนะ หลังจากนั้นวันที่ 27 ส.ค. 2553 ทางช่อง 7 ให้ความสนใจกับกรณีของผม จึงเข้ามาถ่ายทำเรื่องเตือนภัย เพื่อให้พวกเราได้พึงระวังกับสิ่งที่เราไม่คิดว่าจะเป็นต้นเหตุของเพลิงไหม้ได้ และ ผมเองคาดหวังว่าเหตุการ์ณครั้งนี้จะเป็นเหตุการณ์ที่ช่วยให้ทุก ๆ คนได้รับทราบว่าจะต้องรับมือกับอะไรบ้างที่จะเกิดขึ้นตามมาครับ รับชม VDO ด้านล่างนี้ครับ

นอกจากนี้ผมอยากให้บริษัทฯผู้ผลิตในบ้านเรามีความรับผิดชอบต่อผู้บริโภคเหมือนประเทศอื่น ๆ เค้าบ้าง เช่น กรณีเรียกคืนตู้เย็นของ PANASONIC ในประเทศจีนเมื่อวันที่ 5 สิงหาคม 2553 ที่ผ่านมา http://economictimes.indiatimes.com/…ow/6259838.cms

ผมไม่แน่ใจว่าคนที่ใช้ตู้เย็นยี่ห้อเดียว รุ่นเดียวกับผมในประเทศไทยมีใครบ้าง และ ไม่แน่ใจว่าเหตุการณ์แบบนี้จะเกิดขึ้นอีกหรือไม่ นอนอยู่ดี ๆ ตื่นมาเจอไฟไหม้เกือบเอาชีวิตไม่รอดแบบผม ซึ่งหากวันนั้นผมไม่ตื่นขึ้นมา วันนั้นผมไม่อยู่บ้าน หรือ คนที่อยู่ในเหตุการณ์เป็น ผู้หญิง เด็กเล็ก คนแก่ อะไรจะเกิดขึ้น
และในขณะนี้ทางบริษัทฯตู้เย็นยังคงปฎิเสธการรับผิดชอบเนื่องจาก ผลพิสูจน์จากกองพิสูจน์หลักฐานยังไม่ออก (เค้าบอกว่าตัวเค้ายังไม่ผิดถ้าผลยังไม่ออก) ผมได้ส่งเรื่องเข้าร้องเรียน ทาง สคบ เนื่องจากกลัวความไม่โปร่งใส และขณะนี้ตู้เย็นดังกล่าวยังอยู่ในที่เกิดเหตุ ผมไม่สามารถทราบได้เลยว่าขณะบริษัทฯตู้เย็น Lobby สื่อหรือไม่ แต่สิ่งที่น่าสงสัยคือ ผมไม่สามารถเข้าไปดูเรื่องราวเตือนภัยตู้เย็นระเบิดใน web ของช่อง 7 ได้ (ออกอากาศทางช่อง 7 ในวันที่ 31 สิงหาคม 2553 เวลา 19.30น) วันอื่นๆ ก่อนและหลัง ดูได้หมด เช่น 29, 30 ส.ค. 1, 2 ก.ย.)

สิ่งที่น่ากลัวที่สุดตอนนี้คืออำนาจมืดครับ กองพิสูจน์หลักฐานเอง ก็ยังไม่มีคำตอบอะไรออกมา เวลาผ่านไปแล้ว 1 เดือน ครึ่ง
ขอบคุณที่อ่านจนจบครับ เพื่อนๆคิดเห็นกันอย่างไรบ้างครับ ผมอยากส่งผ่านเรื่องเตือนภัยเรื่องนี้ให้กับทุกๆคนครับ และ ขอให้ทุกท่านแคล้วคลาดปลอดภัยไม่เจอเหตุการณ์แบบที่ผมเจอ

จะนำรถเคลือบสีรถตามกำหนดที่ต้องถึงเวลาเคลือบสี ก็ได้ขับรถสอบถามไปที่ศูนย์คาร์แคร์ และศูนย์ที่บริการเคลือบสี พ่นกันสนิม หลาย ๆร้านในบริเวณแถว ๆ บางแสนถึงชลบุรี และสรุปว่าจะใช้บริการที่ศูนย์ ชื่อ โปรคลีน บริเวณลานจอดรถห้างบิ๊กซี ชลบุรี (ไม่เคยใช้บริการมาก่อน)

เมื่อเจรจาเรื่องอัตราค่าบริการเรียบร้อยแล้ว ได้มอบรถให้กับนายชุมพล คงสง พนักงาน ร้านโปรคลีน จากนั้นอีกประมาณ 5 นาที ได้ยินเสียงดังคล้ายเสียงการกระแทก จึงเดินกลับไปดู พบรถตนเองชนเข้าอย่างแรง เข้ากับมุมเสาลานจอดรถ ห้างบิ๊กซี หน้าร้านโปรคลีน เกิดความเสียหายกับตัวรถด้านหน้าเป็นอย่างมาก ต่อจากนั้นก็มีควันลอยขึ้นพร้อมทั้งน้ำมันเครื่องไหลกระจายออกเป็นบริเวณ กว้างรอบตัวรถ

เบื้องต้นทางผู้จัดการ ร้านโปรคลีนชื่อคุณอภิชาติ ได้แจ้งไปยังคุณวัชระ รักสุวรรณและคุณวัชรินทร์ รักสุวรรณ ซึ่งแจ้งว่าเป็นผู้บังคับบัญชา คุณวัชระ รักสุวรรณและคุณวัชรินทร์ รักสุวรรณ ได้ให้คำมั่นสัญญาว่าจะรับผิดชอบค่าใช้จ่ายทุกอย่างที่เกิดขึ้น รวมทั้งรถที่ต้องใช้เดินทางระหว่างการรอซ่อม และจะนัดเจรจาด้วยในวันพุธที่ 11 ก.พ. 52 แต่เมื่อถึงวันนั้นแล้ว ก็โทรมาบอกยกเลิกไป เนื่องจากอ้างว่าประธานบริษัทชื่อคุณศักดิ์ชัย ยังไม่อนุมัติ ต้องรอประชุมอีก และจะสรุปในวันศุกร์ที่ 13 ก.พ. 52

เมื่อ ถึงวันศุกร์ที่ตกลงจะนัดเจรจากันนั้น มีตัวแทนจากศูนย์ โปรคลีน ในนามบริษัท เอฟที เซลล์แอนด์เซอร์วิส จำกัด คุณวัชระ รักสุวรรณและคุณวัชรินทร์ รักสุวรรณ พร้อมทั้งผู้จัดการห้างบิ๊กซี และทางตัวแทนก็สรุปจากการประชุมที่ผ่านมาว่า อนุมัติเป็นค่าเสียหายเพียง
15,000 บาท และค่าซ่อมรถเป็นหน้าที่ของประกันที่ทางบริษัททำไว้เป็นผู้จัดการ

ข้อเสนอนี้จึงไม่ตกลง เนื่องจากหากพิจารณา
1. ความเสียหายของตัวรถและเครื่องยนต์ที่ต้องพังไป กลับมาใหม่ก็สภาพไม่เต็ม 100% ราคาขายต่อลดลง 50%
2. ความเดือดร้อน ไม่สะดวกในการเดินทางไปทำงาน และทำกิจธุระต่างๆ ระยะเวลารอซ่อมอย่างน้อย 3 เดือน
3. ค่าเสียโอกาสอื่นๆ รวมเวลาที่ทางคู่กรณี ยื้อเวลามาก็ประมาณเกือบ 2 สัปดาห์แล้ว แต่ยังไม่สามารถมีข้อสรุปอะไรให้ได้เลย ทั้งๆที่ก็อ้างว่าเป็นธุรกิจใหญ่ มีสาขาบริการกว่า 40 สาขาทั่วประเทศ แต่เมื่อทำรถลูกค้าเสียหายแล้วไม่มีความรับผิดชอบใดๆเลย ปัดให้ประกันไปซึ่งรับผิดชอบค่าใช้จ่ายเฉพาะตัวรถเท่านั้น

ดัง นั้น จากเรื่องที่ประสบจบเจอด้วยตนเองนี้ อยากให้ทุกท่านระวังศูนย์บริการดูแลทำความสะอาดรถยนต์ให้ดีค่ะ โดยเฉพาะร้านโปรคลีน ( สัญลักษณ์ของร้านตามรูปที่แนบมา) เพราะเราไม่อาจรู้ได้ว่า

1. พนักงานของร้านแต่ละคนขับรถคล่องหรือไม่
2. ผู้จัดการร้านบริหารจัดการดีเท่าที่ควรหรือไม่ ระบุหน้าที่ว่าใครทำอะไรอย่างชัดเจนหรือไม่
ทางที่ดีที่สุดในการดูแลรถ
1. ล้าง ดูดฝุ่น เองที่บ้าน
2. ไม่สามารถทำเองได้ก็ควรสอบถามบุคคลอื่นที่สามารถยืนยันได้ว่าร้านใดที่ระมัดระวังในการดูแลรถเราเป็นอย่างดี
3. หากต้องการเคลือบสี หรือพ่นกันสนิม ควรเข้าไปใช้บริการที่ศูนย์รถยนต์ของยี่ห้อท่าน ดีที่สุดค่ะ